Ah Madımak! Temmuz Ateşi
Takvim yaprakları 2 Temmuz 1993’ ü gösteriyorlar. Pir Sultan Abdal Kültür Derneği tarafından organize edilmiş olan Pir Sultan Abdal Şenlikleri kapsamında, pek çok sanatçı ve fikir insanı Sivas ‘ta bir araya geliyorlar.
Kendi duygu ve düşüncelerini anlamak ve anlatmak için bir kısım ozan, şair, düşünür, dönemin Valisi’nin daveti ile biraraya geldiler. Şehre geldiklerinde ciddi bir dirençle karşılaştılar .Bir kısım fanatik gelen bu grubu protesto etti ve şehre istemediklerini gösterdiler. Polisin araya girmesi ile protestolar zorla yatıştırıldı . Protestolar asıl Kültür Merkezi önünde alevlendi. Hızını alamayan radikal grup Hükümet Binasına geçti, orayı da taşlayan gruba yine polis müdahale etti. Adeta bir yerlerden emir alırcasına bir türlü öfkesi dinmeyen grup bu sefer de gelen grubun kaldığı Madımak Oteline geçti. Olaylar iyice kızıştı. Bu gözü dönmüş grup kontrol dışına çıktı.
Madımak Oteli içerisinde programa katılmak için gelen Aziz Nesin’ de vardır.
Kontrolünü kaybeden öfkeli kalabalık bu seferde önce araçları sonra oteli yakmaya başladı. Otel içerisindeki insanlar adeta diri diri ölüme terkediliyorlardı. Dışarıda gözü dönmüş bir kalabalık, içeride ise insanları yutacak alev alev bir ateş vardı. Burada sıkışan, can derdine düşen insanlar adeta yalnızlığa terkedilmişlerdi…
Otel alev alev yanarken Aziz Nesin ve bazı sığınmacılar binbir güçlükle Itfaiye sayesinde pencerelerden kurtarılmışlardı. Kalabalığın içine tekrar düşmüşlerdi ve yaralı olarak zorlukla polis güçleri tarafından hiç de iç açıcı olmayan bir durumda canlarını zor kurtarmışlardı. Linç etme girişimleri güçlükle engellenmişti.
Ama maalesef tarihe kara bir leke olarak geçecek , Temmuz ayına kara bir leke sürecek bir felaket daha tekrar yaşanmıştı. Otele sığınmış olan kişilerden, aralarında Asım Bezirci, Nesimi Çimen, Muhlis Akarsu, Metin Altıok ve Hasret Gültekin’in de bulunduğu 35 kişi yanarak veya dumandan boğularak yaşamını yitirmişti ,2 de otel görevlisi diri diri yanarak can vermişti.
Evet demokrasiye bir türlü geçemeyen ülkemizin tarihinden kara bir leke daha. Düşüncesini sevmediğin ,aynı dünya görüşünü paylaşmadığın insanları yok etme, bitirme, herhalde kabile toplumlarına has bir özellik..kaldı ki onlar bile belli ritüellerle sana belli haklar vererek bunu yapıyorlar. Ne diyelim belki bir gün bizim ülkemize de demokrasi uğrar…